Avançar para o conteúdo principal

Tentacións irrefrenables

Cando deixarnos sucumbir á tentación?

Quizais calquera noite de lúa chea sexa bo momento.
Quizais calquera noite.
Calquera día pode ser o "Día Mundial de idem".

Se todo tén o seu lugar no calendario, por que non isto?
Por que non facer de cada día o Día?

Comentários

Jorge¡¡¡ disse…
Á tentación de que?

Xa se sabe que un capricho satisfeito constantemente convértese nun VICIO¡¡¡¡

E non é malo ser vicioso, anque digan o contrario (mojigatos pudibundos).

I é que..., está tan bo o chocolate...¡¡¡

Chaus¡¡¡
Unknown disse…
Que poquito sabemos de la vida... Deixa de xogar a ser político e VIVE !! Sucumbe a todas as tentacións que queiras.

Saúdooooooooo
Jorge¡¡¡ disse…
Deixa de xogar a ser político...

Deixa de xogar a ser político...

Deixa de xogar a ser político...
...
...

Quen? Eu?
JAJAJAJAJAAJ

Chica Mala¡
Anónimo disse…
O día das tentacións ;)
Cuspedepita disse…
¡Que preguntiñas fas, pequena ! ;-))
Non lembras que a santidade consiste en non sucumbir a elas ? ;-)))

Xa estou de volta.
Bicos
Unknown disse…
Benvida, Marisa!!

Eu, como na canción do barqueiro, "no soy bonita ni lo quiero ser".

Menos santidade e máis humanidade.

Beijos a moreas
Eu, que igual que Marisa, tamén estou de volta de algunhas cousas, tamen me deixo sucumbir...

Beijo alcandreño

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.