Avançar para o conteúdo principal
Que ás veces a noite arde

na cidade vacía

homes e mulleres
levan prendidas muxicas
na roupa
e nos pés e nas éngoas

desa cinsa que cae
sonámbula e
cobre todo

na noite que se consume
/cidade crematorio
en carne viva.



[De "O Camiño dos Caracois", poemario inédito, N. Soutelo]

Comentários

d´Agolada disse…
Bonito poema. Acábote de engadir á lista de enlaces da miña páxina, xa sabes que podes vir cando queirasñ. Bicos
Unknown disse…
Obrigadisima, David!

Un saúdo
Reflexiona ben e bota ben o voto!

Bicos electorais
Unknown disse…
Grazas Chousa!

Teñamos sentidiño...( a mín tócame ir de suplente do 2º vogal este ano)

Un día destes cóntoche o meu parecer sobre a política.

Un beijo reflexivo