Avançar para o conteúdo principal

Desexos e promesas

Debemos presentar a todos e cada un dos desexos a seguinte interrogación: que me sucederá se se realiza o que o meu desexo trata de conseguir? e que se non se realiza?

Epicuro

Comentários

Jorge¡¡¡ disse…
Epicuro foi un vicioso e un incontinente (se fose cristián tería un posto de honra á dereita do demo) que se fixo sabio a base de "josar"..., vaia, coma tantos ascetas e santos e ...(dende Sócrates, Santo Tomás, Lutero, Santa Teresa de Xesús,Paris Hilton (e non é broma, parece ser que agora faise acompañar por un monxe tibetano, ou algo así...)...

Por certo, agora que me lembro, o outro día topeime cun blog que se chamaba Carpe dien que, coma ti no teu, puña unha cita como subtítulo. Me crerás si che digo que colocou unha sentencia de Séneca que respaldaba o título (chámase terxiversar e descontextualizar)???

En fin, que moito falar e non digo nada sobre o teu post¡¡¡

Non fagas caso do que digo, estou en fase desbarre antes de ir para clase de Prehistoria de Galicia Con Rodríguez Casal¡¡¡
asbeirasdoarnego disse…
si tes razón, se non nos realizamos esas preguntas igual o que resulta do desexo que pidimos pode incluso ata perxudicarnos. www.asbeirasdoarnego.blogspot.com, sinto non vir antes por aquí e que estuven moi atareado.
d´Agolada disse…
Esa é unha moi boa pregunta que todos pasamos de facernos posto que nos resulta máis sinxelo pasar de todo, quero dicir simplemente desexalo pensando só no ben que creemos que ese desexo nos vai facer. A verdade é que esa pregunta debería ser ´feita máis amiudo.
Unknown disse…
Coitado Mekemeke, aulas con Casal. Ánimo. Eu tiven a sorte de que, como estreabamos manual, puidemos usalo no exame, e apuntes e todo.

A pregunta que propón Epicuro por suposto que é boa, senon non sería un dos principais filósofos gregos clásicos.

Eu fago a reflexión en casos extremos, racionalizo os meus propios desexos, pros e contras, vantaxes e desvantaxes. Soen gañar os contras. Non quero desanimar, pero é o que hai.

Un saúdo.
Os hedonistas predicaban moito para os demáis e despois eles facían o que lles petaba. Eu tamén quería ser filósofo grego antigo. Pero se miro pros e contras...case quedo en blogueiro galego actual.

Bico(s)
Unknown disse…
Mais poida que levedes razón :D

Eu sigo crendo nos Ideais, nos Valores universais puros.

Son unha estúpida. :)

Recibe todo o meu cariño, Chousa.

Saúdos aos demáis.

Mensagens populares deste blogue

Antes

Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción.  Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!