Elizabetha, a miña doce e louca gata, ama a escritura..., os intrumentos de escritura: xoga incansable cos cadernos, cos lápices e bolígrafos que deixo sobre as mesas.
É o felino perfecto para un poeta.
Míroa na súa brincadeira e énchome de tenrura e ilusión.
Quizais algún día ela escriba o seu propio libro.
Comentários
André: Certo, acredito. Ela escolleume e eu ameina dende que me mirou con eses ollos grandes e profundos.
Manuel: Descoida, é considerada e feliz. E temos o noso acordo tácito de non-agresión mútua (ademáis de que o veterinario se encarga de cortarlle as uñas de cando en cando).