Avançar para o conteúdo principal

Calcetíns

Deixo a roupa mollada tendida, pendurada.

As pingas caen dela como bágoas de cores, con olor a suavizante e a deterxente.
O ritual é sempre o mesmo: coller a prenda, sacudila con forza para que non queden moitas enrugas, ...

Espero que os pementos non pinguen e se vaian dos calcetíns á tixola.



Hoxe sona.- Under the brigde, dos Red Hot Chili Peppers

Under the bridge downtown
Is where I drew some blood
Under the bridge downtown
I could not get enough
Under the bridge downtown
Forgot about my love
Under the bridge downtown
I gave my life away

Comentários

Antón de Muros disse…
Quén puidera pendurar a alma para que pinguen dela as feridas e dores!

Moi boa a música, grazas :-)

Saúdos.

Antón.
Unknown disse…
Como que non se pode pendurar a alma?

Eu xa o fixen algunha vez.
E as feridas cicatrizan ben ó sol.
Tan ben que non se notan no sorriso nin nos ollos.

Beijo transatlántico

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.