Xa estou na Fase 2: Desilusión.
Adeus encantamento.
Que fago?
Mirareime as dedas esta tarde, pensando no suaves e mornos que sentía o teu cabelo e a túa pel.
Na metamorfose da amargura do gin-tonic ó bicar.
E deixarei de queixarme.
Tampouco é tan terrible esta miña doce soidade.
Quedan os versos que aínda non che escribín para encher as horas endurmiñadas, que non mortas, nunca.
Pero unha palabra túa bastaría para salvarme.
Hoxe sona.- Tired, de Adele
I'm tired of trying
your teasing ain't enough
Fed up of biding your time
when I don't get nothing back
and for and for and for
when I don't get nothing back
boy I'm tired
Adeus encantamento.
Que fago?
Mirareime as dedas esta tarde, pensando no suaves e mornos que sentía o teu cabelo e a túa pel.
Na metamorfose da amargura do gin-tonic ó bicar.
E deixarei de queixarme.
Tampouco é tan terrible esta miña doce soidade.
Quedan os versos que aínda non che escribín para encher as horas endurmiñadas, que non mortas, nunca.
Pero unha palabra túa bastaría para salvarme.
Hoxe sona.- Tired, de Adele
I'm tired of trying
your teasing ain't enough
Fed up of biding your time
when I don't get nothing back
and for and for and for
when I don't get nothing back
boy I'm tired
Comentários
(Animar a unha poeta para que cese a sua melancolía (?) é tanto como estragar a cobertura da sua inspiración; de xeito que...con certa maldade, pídoche que escribassss!)
Bicos na terceira fase
Só quedan amigos e saír á rúa. E o traballo. E estudar.
Non hai cesta que me reteña.
Non quero.
Non.
Beijos doces