Como xa dixen no post anterior, hoxe tocaba praia.
E o máis marabilloso, ademáis do sol, do olor e do son do mar é ESCRIBIR. O relax do lugar permitiume dar azos ás palabras.
E aquí volas deixo.
TRES POEMAS DE MAR E SOMBRA
1.
Dóeme o peito
árbore que medra.
Corto a garganta
para calar
para beber o sangue quente
ata vaciarme
/aliméntome.
Non importa o vento do mar
que me arrinca o orgüio
e me golpea o corpo
con agullas
a lategazos.
Porque, se cruzo
os dedos
sobre a carne
aberta/ mar escumado/ ponte
aínda sinto a respiración
axitando as costelas.
2.
Non pidas
beber
do manancial agrio
das areolas escurecidas das
miñas tetas
porque xa non teño
paciencia/ nin calor
nin forzas
/criança
para sosterte entre os brazos
que xa nin
a min mesma
me rexen.
3.
Non fagas que me choren
os ollos
a luz da mañá fere
as paredes do cuarto.
Deixa que durma
un anaco máis
/ cotiá inconsciencia voluntaria
mentres te vas
indo
recolle todo o teu
e pecha con coidado
a porta
en silencio.
Hoxe sona con estes poemas.- Malquerida, de Nubla
E o máis marabilloso, ademáis do sol, do olor e do son do mar é ESCRIBIR. O relax do lugar permitiume dar azos ás palabras.
E aquí volas deixo.
TRES POEMAS DE MAR E SOMBRA
1.
Dóeme o peito
árbore que medra.
Corto a garganta
para calar
para beber o sangue quente
ata vaciarme
/aliméntome.
Non importa o vento do mar
que me arrinca o orgüio
e me golpea o corpo
con agullas
a lategazos.
Porque, se cruzo
os dedos
sobre a carne
aberta/ mar escumado/ ponte
aínda sinto a respiración
axitando as costelas.
2.
Non pidas
beber
do manancial agrio
das areolas escurecidas das
miñas tetas
porque xa non teño
paciencia/ nin calor
nin forzas
/criança
para sosterte entre os brazos
que xa nin
a min mesma
me rexen.
3.
Non fagas que me choren
os ollos
a luz da mañá fere
as paredes do cuarto.
Deixa que durma
un anaco máis
/ cotiá inconsciencia voluntaria
mentres te vas
indo
recolle todo o teu
e pecha con coidado
a porta
en silencio.
Hoxe sona con estes poemas.- Malquerida, de Nubla
Comentários
Brooooooooooma¡¡¡
Eu escapo do sol, dáme medo¡¡¡ Ademais odio o calor¡¡¡
Debo de ter sangue celta, un purasangre entre tanto fenicio¡¡ Vaites, que parida¡¡
Volvede, inverno, chuvia, vento¡¡¡
Ja¡¡
PD: Ainda non puiden ver a exposición, sempre me pasa algunha cousa que o impide, a primeira vez cita ineludible, da segunda o garito cerrado, a terceira vouno deixar en suspenso, a ver si a cuarta vai a vencida, pero cas festas do Apostol o vexo fastidiado. Saudos.
O garito abre polas tardes. Se me avisas, acompáñote e cha explico :)
A praia non é santo da miña devoción, tampouco. Pero o mar si.
E as praias do Norte son perfectas!!
Unha aperta!
Desconecto por uns días. Ata logo.
Biquiños e que todo saia ben.
Bicos