Avançar para o conteúdo principal

Conta atrás para a inauguración

Isto das contas atrás é un pouco fastidioso.

E o do tema de organizar e dos últimos retoques e da publi e das relacións idem..., en fin... Espero que todo saia medianamente ben.

Por certo!!!!! Xa están tamén listos os libros-catálogo da expo, con todos os relatos e fotos ( non esperaba que a imprenta rematara a tempo..., sinceramente). A todas e todos as e os que esteades interesadas/os en facervos cun exemplar tendes dúas opcións: vir á exposición o sábado (que sería xenial!!) ou enviarme un correo a info@animaxes.com coa vosa dirección postal, onde vos enviarei a costes pagos o libro (que custa 10€). Igualmente, estarán á venda as fotografías cos seus correspondentes relatos, asinados polos autores (os prezos varían segundo os tamaños).



Hoxe sona.- The 59th Street Brigde song (Feelin' Groovy), de Simon & Garfunkel

I've got no deeds to do,
No promises to keep.
I'm dappled and drowsy and ready to sleep.
Let the morning time drop all its petals on me.
Life, I love you,
All is groovy.



Comentários

Angel Utrera disse…
Por favor, avisame cando puidamos mercarlo, e dinos donde, supoño que en Santiago.....pero en cal libreria.
Bicos.
Unknown disse…
Estaredes na inauguración este sábado??!!!

Non hai distribución en libraría, só nos lugares onde vaiamos a expoñer, síntoo Angel, pero a todos aqueles que esteades interesados, volo podo enviar por correo a portes pagos (o prezo é 10€).

Escribídeme ao correo electrónico nievinhas@hotmail.com

Beijos
Angel Utrera disse…
¿non é posible....?De verdade que ten narices.....este Sabado tamen imos facerlle unha pequena festa a...
Bueno chotconto polo correo, proque se non o mesmo se entera, e ala vai a sorpresa...
Un bico grande
LM disse…
sorte manhá!beijos

Mensagens populares deste blogue

Antes

Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción.  Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!