Hoxe, por casualidade, como suceden as cousas boas, puiden asombrarme infinito con René Lavand. Coa súa arte fantástica do encantamento, a fluidez cálida do seu discurso... A súa maxia que emociona ata as bágoas é como un paxaro na man, que se se aperta demasiado, morre e se se solta, vaise voando.
E tamén como as cousas boas, hai que paladear a maxia de vagar.
No se puede hacer más lento, dí Lavand.
No se puede hacer más lento.
E tamén como as cousas boas, hai que paladear a maxia de vagar.
No se puede hacer más lento, dí Lavand.
No se puede hacer más lento.
Comentários
Quédache moito por aprender aínda, querido d'agolada.
Xa sei que estou apuntada para a xuntanza, sabíao antes de que mo dixeras a primeira vez, e agora, coa segunda vez, me confirmas a miña segura idea de ir.
Graciñas
Beijo
E en canto ó da Xuntanza non era unha afirmación senon unha pregunta o que pasa é que omitín o signo de interrogación, cousas de escribir a ordenador, xa me entendes... Pois de todas formas non sabía se estabas apuntada como vou por moitos blogues promocionando este acto pois transpapélanseme. Un bico.
Beijo!
Non hai máis que dicir.
O que pregunta queda tonto por cinco minutos pero o que non o fai queda tonto para sempre.
Esto coméntocho pola suxerencia medio de coña, espero, que me deixaches onte no blogue, non te preocupes que o nome de chorimas non se me esquece na vida. Grazas por contesatar, por certo. Bueno, haber cando publicas algo que levas uns días sen ilustrarnos jeje ( é broma )
Bicos.
Un bico
Por certo, eu tampoco coñecia a René Lavand, pero fai uns dias, recibi un correo deses que pululan pola rede, cunha actuacion, vou mirar se non o perdin, o poido recuperarlo, e mandocho.
Grazas.
Suprimín un comentario repe de D'Agolada, Chousa, malpensado.
Benvido, Ángel, un pracer. Graciñas polo post. Agradézoche tamén que se atopas a actuación de Lavand, ma envíes. :)
Graciñassssssssssssss!!!
Beijosmil (hoxe vou de voda e non querooooooooooooooo!!!!!)