Cando China invadiu e anexionou Tíbet ao seu territorio comezou a voraxe.
É verdade: todos os pobos teñen dereito a defenderse, a defender a súa integridade fronte as contínuas agresións exteriores.
Tíbet debe ser escoitada.
Que terrible é ver aos monxes budistas pedindo axuda antes de que os maten. Que terrible a represión chinesa, que terrible escoitar do goberno chinés que se levará a cabo unha "reeducación" de Tíbet (significará máis sangue...)
Que está pasando, comunidade internacional?
Como un país como China pode ser sé duns Xogos Olímpicos se vulnera todos os principios do
evento, se non respeta a carta de Dereitos Humanos??
É verdade: todos os pobos teñen dereito a defenderse, a defender a súa integridade fronte as contínuas agresións exteriores.
Tíbet debe ser escoitada.
Que terrible é ver aos monxes budistas pedindo axuda antes de que os maten. Que terrible a represión chinesa, que terrible escoitar do goberno chinés que se levará a cabo unha "reeducación" de Tíbet (significará máis sangue...)
Que está pasando, comunidade internacional?
Como un país como China pode ser sé duns Xogos Olímpicos se vulnera todos os principios do
evento, se non respeta a carta de Dereitos Humanos??
Comentários
Bótalle unha ollada á web de Ropa Limpia e xa me contas...
Un saúdo!
(Pregúntome que razón a fará suar dese xeito...)
Beijos olímpicos
Con ou sen trivialidades.
Un saúdo!
Lendo un libro sobre as revoltas universitarias durante o franquismo, a conta dunha visita que fixemos con Xavier Castro a unha exposición que hay (había?) en Fonseca sobre o tal movemento en Galicia, pronto te decatas de que a xente tende a exaxerar bastante, e de que a vaidade éche un mal moi extendido...
Pouco menos que os rebeldes da USC tiñan feito tambalear o réximen (fixeron estremecerse os piares, coido que di literalmente), e pouco menos que fóran o preludio do que ía aconter en Francia no 68.
Como dicía, no libro citan a Tierno Galván e a Fernando Sabater, persoeiros ben significativos. O primeiro di algo así como que o que tiña de autoritario o réxime era inversamente proporcional ás libertades das que se gozaba (os represores, en realidade pasaaaaaaban de todo, no sentido de que tal represión era light en comparación do que se adoita chamar represión); e o segundo aseguraba que se todo dependera da importancia da forza e do vigor das revoltas e dos opositores, teriamos franquismo durante máis de 1000. anos.
Con isto quero dicir que os nosos mitos libertarios son de moi perfil baixo, vendo o panorama universal¡¡¡
I é que si eu pertencera á Asambleia (como os CAF, pero en radicalísimo, defínense como postmarxistas anarquizantes¡¡)pararíame a pensar en que, se de feito controlamos ó estudiantado universitario todo etc etc etc, ¿por qué non está pasando nada? E chegaría á conclusión de que nas altas instancias de poder estanse a dicir: ´"Deixade ós nenos xogar a seren Ches, a salvar a Willy, e a arreglar o mundo. Total, non lle fan mal a ninguén, e ademais ligan un mazo".
Saúdos¡¡¡
Capitán, para lucirte tés o teu blogue, non me fodas o meu minuto de gloria. :D
E non teñas tantas faltas de ortografía:un universitario coma tí, tan puntilloso, non debe permitirse nin un só erro na ferramenta clave do historiador: a palabra.
Un saúdo resacoso