Que demo lles pasa ós domingos que sempre nos fai sentir unha fonda amargura?
Ou será que acabo de ver "Las Trece Rosas" ?
O certo é que, despois de ter lido e estudado tanto sobre o franquismo e a represión despois da Guerra Civil, e das prisións, e dos campos de concentración, e das foxas e dos cadávres que aínda seguimos buscando nas cunetas, nas praderías, nos montes, nos muros dos cemiterios..., a película paréceme moi lixeira.
Setenta anos non son nada para a Historia. Nin para a Memoria.
Non debemos deixar que se acalen as voces dos que morreron, nin dos que viven. Pero resulta tan difícil ser imparcial.
E as feridas aínda nos doen e supuran agora ata ás/aos que non as padecemos no corpo...
Ou será que acabo de ver "Las Trece Rosas" ?
O certo é que, despois de ter lido e estudado tanto sobre o franquismo e a represión despois da Guerra Civil, e das prisións, e dos campos de concentración, e das foxas e dos cadávres que aínda seguimos buscando nas cunetas, nas praderías, nos montes, nos muros dos cemiterios..., a película paréceme moi lixeira.
Setenta anos non son nada para a Historia. Nin para a Memoria.
Non debemos deixar que se acalen as voces dos que morreron, nin dos que viven. Pero resulta tan difícil ser imparcial.
E as feridas aínda nos doen e supuran agora ata ás/aos que non as padecemos no corpo...
Comentários
"... deja de llorar
y si la vida de pisa,
desenvaina una sonrisa
y vuélvete a levantar".
Bicos desmemoriados
Grazas pola canción.
Só era resaca da peli, creo.
E de que non houbo tarde de sol. Os domingos así son un castigo.
Perder a memoria é fascinante.
Beijos cantaruxeiros