Mes trois filles
de cabelos ensortellados.
Concebínronvos as estrelas
en noites impares de lúa nova
no meu ventre morno.
Mes trois filles hereuxes
de papoula e campo de violetas.
O raio marcou a miña fronte
e parínvos deitada entre carrouchas florecidas
ensuciei o meu camisón de liño branco
con entrañas vivas /laveime
na auga do desxeo.
Abrín o peito para darvos
a mamar o berro que gardaba dentro /o sangue
que fluía aínda/cordón umbilical.
Medrastes ollos limpos
na miña soidade/ nos días que foron pasando.
Son unha árbore seca /sen
vós
que espera
que abre as pólas
e fainas subir cara ao ceo
e suplica/ pide pola chuvia
polos froitos que non xermolan.
Comín con avidez as vosas placentas, extenuada.
Mes trois filles
fermosas de sol
du printemps.
[De "O camiño dos caracois", poemario inédito, N.Soutelo]
PS.- quen me bota unha man cas correcións do gabacho?
de cabelos ensortellados.
Concebínronvos as estrelas
en noites impares de lúa nova
no meu ventre morno.
Mes trois filles hereuxes
de papoula e campo de violetas.
O raio marcou a miña fronte
e parínvos deitada entre carrouchas florecidas
ensuciei o meu camisón de liño branco
con entrañas vivas /laveime
na auga do desxeo.
Abrín o peito para darvos
a mamar o berro que gardaba dentro /o sangue
que fluía aínda/cordón umbilical.
Medrastes ollos limpos
na miña soidade/ nos días que foron pasando.
Son unha árbore seca /sen
vós
que espera
que abre as pólas
e fainas subir cara ao ceo
e suplica/ pide pola chuvia
polos froitos que non xermolan.
Comín con avidez as vosas placentas, extenuada.
Mes trois filles
fermosas de sol
du printemps.
[De "O camiño dos caracois", poemario inédito, N.Soutelo]
PS.- quen me bota unha man cas correcións do gabacho?
Comentários
Agradezo que che gustase.
Un saúdo para a Semana Santa.