Era certo o que lin nas cartas.
Había unha sombra pairando, gume e veleno, sobre a luz dos días. Sybilla, se clemente na túa profecía, pedín, pero non me escoitaches.
Trencei o cabelo de flores púrpuras.
Qué me queda agora,
se xa non teño veas
para este sangue -
para esta certeza terrible -
para conter os versos -
este abismo?
Comentários