Avançar para o conteúdo principal

Tren

1. Nubes e guindastres en pausa aérea

Sol da tardiña
cando foi que te apagaches?

2. En calma.
Así flúen as cousas que
me rodean -

interior arrasado
de intranquilidade e baldío.

3. Leo o que tú les
nos meus ollos -

a amargura,
mercadoría,
ese té turbio e frío
que xa ninguén bebe -

só eu.

4. E a luz rómpese
nas esquinas da casa,
recantos de pó e suciedade
balorenta - soa/

garabatos de insecto atrapado
bailando na fiestra.

5. Sinte a taquicardia
da rúa asfaltada
baixo os teus pés, agora:

esta é a Vida.

6. E que
os meus ollos só ven
as flores amarelas.

7. Como a delicadeza cónica e velenosa
dos sanxoans en Xuño,
a túa boca.

Espiral.

Árbore tronzada.

Acubillo.


8. Tinta negra
e pel.

Fiestra aberta ó inconsciente.
Paisaxe de promesas.

9. Brúxula dos sentidos
xa non sei lerte
con claridade -

toda esta néboa...,
muíño de papel.

10. Entraña gravada en pedra,
apenas serás area.

11. (...) sabendo que arderá todo.



Comentários

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!