Avançar para o conteúdo principal

...should have know...

Pero non o fixen... 

Tempo perdido.

De verdade estarei tan vacía por dentro?

Etiquetas:

Comentários

Alberte Momán Noval disse…
estaràs bacia....
http://www.estraviz.org/Bacia

é broma:
que non fixeches?
24 julho, 2009
Anónimo disse…
http://www.stevesbeatles.com/songs/i_should_have_known_better.asp
25 julho, 2009
Chousa da Alcandra disse…
A xulgar polo que levas dito (hai que facer medias, medianas e modas e non quedarse tanto na superficie "dos últimos días"; eu penso que está vostede perfectamente amueblada por dentro. Cecais o que lle falte -se lle falta algo- é distribuir agora ese mobiliario de xeito que lle resulte cómodo...

Beijos de verán
26 julho, 2009
nina disse…
Claro que no... A toro pasado es demasiado fácil sentirse estúpido y empezar a usar el condicional de lo que deberíamos haber hecho, visto, sentido... Pero, ¿sabes qué? Que yo creo que cada uno lo hace lo mejor que puede en cada momento, y con eso es mucho más que suficiente.

Saludos
28 julho, 2009
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.
5 comentários
Ler mais