Avançar para o conteúdo principal

Ventanas

Deixo que as follas secas deste doce outono cheguen ás miñas ventanas.
Deixo a ventana aberta e a luz entra no cuarto.
E este aire fresco e lindo que acariña todo.

Que ule a mirra e a lavanda e a beixo e se mestura coa caloriña do sol que me envolve, que entra nos meus ollos e nas miñas fosas nasais e me enche de ledicia mol e tenra.

Que me trae de novo á vida no espazo infinito do teu abrazo.


Hoxe sona.- Piece of my heart, de Janis Joplin

Comentários

Mer disse…
Tés un encargo no meu blogue mer-falamos

saúdos
Unknown disse…
Grazas, linda!

Beijos
Ulir a mirra e lavanda e a beixo...Quen fose capaz de meter ese perfume nun frasquiño e vendelo en "El Corte Inglés" faríase rico!

(Sabías que en Vilanova de Arousa hai unha rúa que se chama "Aromas de Leyenda"?)

Bicos dende a Chousa perfumada
Unknown disse…
Chousa queridoooooooo!!
Canto tempo sen saber de ti!

Quen puidera, non si?

Fermoso e rimbombante nome para unha rúa.

Bicos dende o meu corazón florecido.

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!