Avançar para o conteúdo principal

Aristófanes non andaba desencamiñado

E senon que llo pregunten a estes homes turcos.

Chegou a xinecocracia.
Deberiamos tomar exemplo.
Mulleres do mundo, UNÍDEVOS!!

Comentários

Unknown disse…
Non digas cousas absurdas.

Non hai beijos. Declárome en folga.
Pois pasar sede e mais sin foder...vaia jodienda!
(Dito sexa con todos os respetos para as turcas, os turcos e mais os habitantes terráqueos todos)
Anónimo disse…
Se fodes suas, se suas tes sede. Unha vez máis as iluminadas féminas fan uso do seu pensamento práctico e útil para a supervivencia....Que sería da humanidade sen elas? Cando se lle recoñecerá á muller o sufrimento e desprezo que sufriu e sofre?

As mulleres queren Amor

Bxos ;)
Pirilampo
Mararía disse…
Moi boa, seguro que se inspiraron en Lisístrata. Jjaja.
Unknown disse…
Viva Pirilampo e viva Silvana.

Xa temos parte do ideario.
A seguir.
Jorge¡¡¡ disse…
Lisístrata nunca me pareció una heroína muy edificante para las mujeres.

Lamento que sólo puedan hacerse valer como calderos de semen¡¡¡

Qué indignidad¡¡ Las que le ponen precio a su consentimiento para mantener relaciones sexuales ¿no son putas? ¿Es eso admirable?

Pero si les funciona, que lo aprovechen¡¡

Venga, dadme palos¡¡¡ Jajajaja¡¡¡
Anónimo disse…
Oink,

Canta razón tes. Se utilizamos o sexo para conseguir un beneficios materiais, ...non é iso prostitución?
Unknown disse…
Prostitución é da-lo corpo gratis ao primeiro que pase.

Sexo se emprega agora para ter un macho que nos traia alimento e nos dea unha casa confortable, ou non?

Por que non ser nós mesmas quen administremos os cartos como nos apeteza?

Mekemeke, Lucía... A vosa visión do sexo é certamente machista, ou a forma de expresar a vosa visión, quizais sexa máis acertado dicir.

Se se levantan bochas entre el distinguido, mellor.

Mando na miña casa, mando na miña cona.

Xa o dín algunhas cantigas populares:

(...) e fixo ben
na cona da vella
non manda ninguén.


Na miña tampouco.

E se, a partir de agora decido que cada home que queira sexo comigo teña que abonar certa cantidade "per dolcitudine", pois será.

Y al que no le guste, hai moitas mulleres sumisas no mundo.

Saúdos irreverentes.
Jorge¡¡¡ disse…
Volve a ler o meu comentario con
s-o-s-i-e-g-o

¿Pódesme confirmar a primeira frase do teu comentario, Marioliña?

¿E pódesme explicar de onde deduces ti no meu comentario o que afirmas na segunda frase?

¿Onde dixen eu nada contrario ó que ti afirmas no terceiro dos teus parágrafos? Ogallá que fora sempre así, pero coido que en Turquía non acontece como todos desexamos¡¡ Anque si mandan na súa casa (tamén mandaban as nosas compatriotas de xeracións pasadas)..., seguen sendo cidadás de segunda no mundillo público...

¿Por que che parece machista a miña visión? (sobre o teu cuarto parágrafo)

Opino que está ben e que é o desexable, que cada una de vostedes mande, como a vella da cantiga popular, na súa propia cona¡¡¡
E se "per dolcitudine" decides facer o que dis, paréceme tamén ben, ..., pero aclárallelo antes de empezar ós teus compañeiros, por se queren pensalo mellor. Poderías dicirlles "insert coin"¡¡¡
E por certo, coido que os que acoden ó sexo coas prostitutas adoitan pagar por unha muller sumisa, non por unha lisístrata libertaria precisamente, así que vaiche ser pouco rentable o negocio.

O mellor é que o fagas gratis, pero cun previo acordo tácito e mutuo de respecto e igualdade, e pasádeo ben¡¡¡

Ains¡¡¡
Peor que un machismo implícito, é un feminismo mal asimilado¡¡¡
Unknown disse…
Jaja.
Todo é cousa de dar algo de guerra anque sexa mal.
Adoro ler os vosos comentarios :)

Non quero facelo gratis, non me leva a nada, iso si.

Pero non digas que non teñen huevos esas mulleres "de segunda" como para plantarselle aos homes terriblemente dominantes e dicirlles "deste agua no bebereis":)

Máis nada.
Jorge¡¡¡ disse…
Por certo, alégrame saber que a Lucia que opinaba coma min non era a miña pelota irmá¡¡

Menos mal¡¡

Sabes ti de quen se podería tratar?

Mensagens populares deste blogue

Antes

Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción.  Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!