Non sei que me pasa últimamente, e é que, cando leo as entradas dos vosos blogos, síntome completamente anulada, impotente dende o punto de vista creativo para deixar un comentario.
Hai entradas que me sorprenden, que me conmoven, que me aglaian, que me satisfacen ou que me cabrean..., pero non son capaz de atopar as palabras precisas para amosarvos o que sinto ou penso.
Debe ser que nestes últimos meses pasei da pasividade á actividade e me sentiría mellor falando con cada unha e un de vós sobre os temas que escribides, sentados nun pub ou na rúa tomando unha cervexa.
Será que xa non me complace esta forma aséptica de comunicarme.
Hoxe sona.- Tu hielo, de Mártires del Compás
Hai entradas que me sorprenden, que me conmoven, que me aglaian, que me satisfacen ou que me cabrean..., pero non son capaz de atopar as palabras precisas para amosarvos o que sinto ou penso.
Debe ser que nestes últimos meses pasei da pasividade á actividade e me sentiría mellor falando con cada unha e un de vós sobre os temas que escribides, sentados nun pub ou na rúa tomando unha cervexa.
Será que xa non me complace esta forma aséptica de comunicarme.
Será que quero máis xente e menos teclas!!
Hoxe sona.- Tu hielo, de Mártires del Compás
Comentários
Non desesperes. Un saúdo.
Bejos
E como carallo vou eu agora (neste intre) ao puf no que estás ti a contarche o que che conto (agoriña mesmo)?.
Tenche o seu intríngulis isto. Ou non?
Beijos tecleados
Xa sei que non descubro nada novo, que son veinteañera y descocada e algo loura tamén pero non parviña de remate!
A cousa estáche así: é certo que non podes vir ao pub no que estou a contarme que tal lle foi a Silva, que está moi grande e moi bonitiña ela e todo iso, a mñin seguro que ata se me saía algunha bágoa da emición e todo, son unha sentimental, que lle imos facer.
Pero é que xa non me conformo con esto del interné, "por el interné, tecleando tus carnes y no las toqué", como cantan Mártires del Compás.
Ciclos na vida.
Beijos qwerty :)
Supoño que ten razñon a Silvana, e o RAposo e o André... Será que o verán é así de pouco agradecido coa creatividade.
Pero vós tende material suficiente como para escribir unha enciclopedia :)
Beijocas
a mín gústame ter as dúas cousas, para min non son incompatibles: preciso escribir ás veces, e outras falar. Hai xente coa que quero estar, momentos para fora e momentos para mín.
As teclas permitenme a pausa,o compás, o ritmo meu. As presencias impóñenme un ritmo alleo, pero teñen outras ventaxas, coma tocar, coma ver...
(pero se o corpo che pide másis xente e menos teclas... (algo terán que ver os vinte anos) elixe a xente, que as teclas esperan por tí para sempre)
Ás veces é lindo escribir, pero creo que eu xa pasei moitas horas ata hoxe.
Pero sei que, como tú dis, sempre esperará por min.
Pensa que as teclas non se moven soas. Sempre hai alguén doutro lado...
Claro que non é o mesmo estar cun ser humano en persoa..
Saúdos.
Antón de Muros.
Bueno, que eu tamén teño unha época baixa.
pois aínda temos esa cervexa pendente.
sempre falamos dela e nunca a facemos efectiva.
falamos.
bicos
Cando queiras, avísame, a ver se podemos combinar.
Espero que vaia todo ben!
Unha aperta e un beijo grande