Levo uns meses cunha sintomatoloxía estraña.
Teño febre pola noite, (37,5º - 38º), cansazo durante todo o día, falta de apetito e a consecuente perda de peso.
Hai algún médico na sala?
Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción. Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...
Comentários
Anque só sexan unhas décimas, cando duran tempo(máis dunha semana) hai que mirar que é o que as produce.
Xa verá como non será nada.
Terei que ver o que é... A febre é causa dalgo. Haberá que saber a que vén.
Beijos
Mens sana in córpore sano.
Bicos termométricos
Eu cando teño febre non me podo move0r, non sei coma podes facer iso que chaman vida normal (sexa o que sexa)