Avançar para o conteúdo principal

Resaca

Segundo indica o diccionario da RAG

resaca s.f. 1. Movemento de retroceso do mar, despois de romperen as ondas contra a terra. Hai praias en que a resaca é perigosa. CF. refluxo. 2. fig. Malestar que se produce ó día seguinte dunha borracheira. Dóelle a cabeza da resaca.

Eu falo da segunda definición, hoxe.

Pero falo ben baixiño, porque senon, písanme os elefantes.

[a foto é de aquí, pero fareime un par delas semellantes hoxe, seguro...]


P.S. - A inauguración foi moi ben, moi divertida, sobre todo, que era o que buscabamos.
Hai xa xente interesada nalgunha das fotografías, e os meus relatos-poemas gustaron terriblemente. Síntome agradecida e satisfeita.

Grazas a todas e a todos.

Hoxe durmirei o que queda de día, se cadra...

Comentários

d´Agolada disse…
Vai ti saber que fixeches despois da inauguración esa jejje. Bicos
Anónimo disse…
Din que os xeados, van ben para estas cousas...

Recupérese
Cuspedepita disse…
Parabéns !!
A estas horas xa che pasaría a resaca, supoño ;-)

Bicos
Paz Zeltia disse…
Noraboa polo éxito da exposición e por pasalo ben...moi ben polo que vexo ;-)

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!