Avançar para o conteúdo principal

A entrevista

Onte entrevistáronme un pouqueniño no programa "O tren do serán" da Radio Galega, sobre a exposición. A miña intervención foi breve. (Podedes escoitala na web da CRTVG)

Hoxe, tamén na Radio Galega, participarei no programa "Aquí xa é noite", e espero ter posibilidade e ganas de esplaiarme todo o que me apeteza, tamén sobre a expo.

...Creo que comezo a repetirme un pouco.

Tamén creo que é posible que atope traballo axiña. Confío niso.
Todo é cousa de ir facendo os sucos precisos.
E comezar con bo pé a sementeira.
Etiquetas:

Comentários

asbeirasdoarnego disse…
Oe a que hora é ese programa??
teño que escoitalo
10 julho, 2008
Unknown disse…
O programa comeza a iso das 23h.

Grazas por estar desoutro lado das ondas!
10 julho, 2008
Angel Utrera disse…
Xa teño a radio conectada, son as ,,,22,55, estou agardando....Agora escoito un programa deses que chama axente e conta cousas...a locutora é unha rapaza. creo que chamase Susana.....
10 julho, 2008
Anónimo disse…
Gustoume a entrevisa e desta vez falaches máis ;)

Ves como o da voz, non cho dixen eu so, que cho dixo o da radio..;)

Beijos
11 julho, 2008
Paz Zeltia disse…
Bueno, pois a ver se vas tendo sorte. Din que o que a sigue a consigue!
11 julho, 2008
Cuspedepita disse…
Mandeiche unha mensaxe ao correo polos cat�logos ;-)

Vou ver se podo escoitar algunha das entrevistas agora.

Moita sorte con todo !

Biqui�os
11 julho, 2008
Cuspedepita disse…
Estou escoitando a entrevista do mércores e está xenial!
Agora entendo mellor moitas cousas...(refírome ao catálogo e á exposición ;-))
Os comentarios sobre as fotos non teñen desperdicio.
11 julho, 2008
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Antes

Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción.  Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...
Enviar um comentário
Ler mais

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais