Avançar para o conteúdo principal

De novo, Marioliña vai de voda

Outra vez (este ano son como unha peste) vou de voda esta fin de semana. A voda en si xa supón un severo inconvinte para mín, que non me gusta comer nin pasarme horas sentada, e menos con xente coa que non vou ter tema de conversa.

Outro dos factores en contra é a vaga de calor que me vai derreter os miolos (seguramente, entr outras partes da miña constitución e do meu humor) en Extremadura (adoro Extremadura, lo prometo, pero o mercurio marcando máis de 32º me supera...).

Outro dos factores en contra... non hai máis factores en contra. É só espírito combativo. :)

Vou aproveitar o aire acondicionado para escribir unha ideiña que se vén formando na miña cabeciña rebulideira dende hai un tempo.

Comentários

Cuspedepita disse…
Veña, sé optimista, verás como o pasas ben :-)
Os factores en contra, se só son eses, non son tan importantes.
Cruzo os dedos para que atopes "factores a favor " tamén ;-)
Biquiños
Unknown disse…
Jeje... Non gosto das vodas porque me parecen algo fermoso que non chegarei a ter, igual que os nenos.

A envexa é moi mala :D

Pero o da calor é completamente certo: estamos a 34º.

Uff.

Xa vos contarei que tal.

Beijos
Anímate; seguro que de postre poñen unha torta do Casar...

Moito ánimo!
Anónimo disse…
A abanicarse toca, coas servilletas

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.