Declaro hoxe, día 4 de Xuño, como Día Mundial das Cancións que me fan Chorar.
A cor para el non é o laranxa, sol radiante, como soe ser.
Hoxe quédome co azul prusia.
E cos paquetes de panos para limpa-los mocos (sempre é mellor que lambelos ca língua) e das comisuras polas que se filtran solermiñas as bágoas salgadas, pena que se retroalimenta. Terrible desequilibrio que me morde as éngoas con violencia homicida.
É o día do cambio definitivo.
Xa nada, N A D A , resulta o mesmo.
Hoxe sonan.- Besaré el suelo e Lo eres todo, de Luz Casal
A cor para el non é o laranxa, sol radiante, como soe ser.
Hoxe quédome co azul prusia.
E cos paquetes de panos para limpa-los mocos (sempre é mellor que lambelos ca língua) e das comisuras polas que se filtran solermiñas as bágoas salgadas, pena que se retroalimenta. Terrible desequilibrio que me morde as éngoas con violencia homicida.
É o día do cambio definitivo.
Xa nada, N A D A , resulta o mesmo.
Hoxe sonan.- Besaré el suelo e Lo eres todo, de Luz Casal
Comentários
Nos últimos días, choro bastante con cancións dos piratas..(cousas sentimentais)
Ánimos princesa das cancións
Despois dun día ven outro día, como ben dis, e hai moita xente polo mundo. Moita, moita, moita...
É separar a uña da carne. É abrir o peito e apretar con xenreira o corazón, arricarse os ollos que xa non vén a luz que os alimenta de ledicia.
É vivir cega e xorda nun mundo que hoxe se me volve hostil.
Pero sigo camiñando.
Grazas!
Percibo a intensidade do que sentes.
O mundo non cambia. Somos nós que o sentimos doutra maneira.
Tamén está en nós a forza de deixar que as feridas restañen, e fagan carpola para que debaixo medre unha pel nova.
Creo que tes menciñas moi boas para iso: escribe. Xa saberás, imaxino, que a infelicidade é moito máis productiva para os poetas que a felicidade.
Non creo da infelicidade.
Non.
Hai tempo que decidín que a infelicidade non é o estado propicio para facer cousas.
Agora teño que traballar para reconstruir.
Arrasar cos últimos cascallos e comezar a modelarme de novo. Pobre corazón sen sutura posible.
Moi sabias as túas palabras.
Un aprende das tormentas, dos seus furacáns interiores.
Sabe que hai que facer cando pasan.
Graciñas polas túas palabras.