Quizais aínda non sexa o momento de que eu tamén aporte a miña visión sobre a xornada en Agolada.
Quizais deba deixar que o pouso dese día e destes días que estou a vivir, primeiros de xuño, se faga un pouco no lugar que ocupa xa no meu peito aberto de paxaros e volvoretas rebulideiras para contalo e contalos.
Quizais.
Agolada foi (é) a Aria das Variacións Goldberg de Bach, os versos de Benedetti recitados nunha noite de poesía a berros polas rúas de Compostela, o perfume do corpo dunha muller entre os lenzos, a luz do sol nos cabelos loiros, as apertas e os encontros reencontrados, a melodía doce do violino, da zanfona, da palabra besbellada.
Sempre.
Agolada é unha pomba que marcha e sabe volver á miña fiestra para amosarme que hai un día novo despois de cada día.
Que nunca sabe un/unha que sorpresas lle esconde a pedra entre a palabra ou viceversa, aínda ben para namorar (ou namorarse).
Quizais deba deixar que o pouso dese día e destes días que estou a vivir, primeiros de xuño, se faga un pouco no lugar que ocupa xa no meu peito aberto de paxaros e volvoretas rebulideiras para contalo e contalos.
Quizais.
Agolada foi (é) a Aria das Variacións Goldberg de Bach, os versos de Benedetti recitados nunha noite de poesía a berros polas rúas de Compostela, o perfume do corpo dunha muller entre os lenzos, a luz do sol nos cabelos loiros, as apertas e os encontros reencontrados, a melodía doce do violino, da zanfona, da palabra besbellada.
Sempre.
Agolada é unha pomba que marcha e sabe volver á miña fiestra para amosarme que hai un día novo despois de cada día.
Que nunca sabe un/unha que sorpresas lle esconde a pedra entre a palabra ou viceversa, aínda ben para namorar (ou namorarse).
Comentários
Un saúdo.
Un Saúdo Mariola.
www.asbeirasdoarnego.blogspot.com
Un bico musical
Eu necesito, coma ti, deixar pasar algo de tempo para enfocar con máis realismo as imaxes e os momentos da nosa Xuntanza.
Coa enorme satisfacción de tervos coñecido remítoche unha aperta.
Moi fermosas as t�as verbas, anque se me escapen alg�ns matices, coma os versos de Benedetti polas r�as de Compostela...
Supo�o que haber� quen o entenda �non si? ;-)
Un biqui�o
O certo é que quizais só eu entenda ese detalle, pero non me importa.
Quería compartir con vós a ledicia fonda e fresca da xuntanza, coisas pequenas que nos constrúen.
Beijo!!