Parece que por fin, polas últimas novas que recibín hoxe mesmo, o meu útero está preparado e a miña vaxina dilatándose xa o suficiente como para prever que o Código Poético vai nacer en breve (espero que antes do verán).
Que todo vaia ben. Que o meu primeiro parto sirva para achegarme a mín mesma, espirme de todas as ideas preconcebidas que creei en todos estes anos.
Que o primeiro parto traia luz e felicidade.
Que todo vaia ben. Que o meu primeiro parto sirva para achegarme a mín mesma, espirme de todas as ideas preconcebidas que creei en todos estes anos.
Que o primeiro parto traia luz e felicidade.
Comentários
E unha experiencia unica, irrepetible, -dolorosa e maravillosa, que dura toda a vida.
Como din un bo amigo meu:
os nenos de pequenos estan para comerselos, e de maiores un pensa, que comoteu un erro por non terlo feito, cando foi momento...
En serio noraboa,
Falo do poemario primeiro meu que vai ser publicado. É case un parto, quizais algo menos dooroso (sen dúbida menos dooroso) e algo menos feliz, pero si pido luz, forza e pureza para mín e para que o lea.
Pido renacer a través das súas follas, de cada verso.
Pido que chegue a vós coa ilusión do cativo que xoga a imaxinar contos coas formas das nubes, coa doce fortaleza da roseira fragante, coa lixeira cadencia do voo dos paporroibos.
Pido que sigan agromando no meu ventre morno, criaturas, para dalos ao mundo como ofrenda perenne.
Graciñas polas noraboas.
Un bico de comadrón
Beijos mil
Gracias por todo
En serio, avisa, que xa tes unha lectora máis :-)
Gústame moito a poesía e seguro que, polo que vexo por aquí, paga a pena ler o teu poemario.
Foi un pracer coñecerte.
Biquiños
Heivos manter informados e informadas. Gostaría de que todos e todas apadriñasedes o meu picariño de sorriso morno.
:)
Igualmente, foi un pracer inmenso poder poñer faciana e sobre todo ollada a cada un dos blogues.
Un beijo!!