Teño a sensación, agora co poemario rematado e case correxido, de que falta algo.
A estrutura é equilibrada como quería, tén un fío, un leit motiv evidente, o tamaño axeitado para un poemario, unha linguaxe sinxela e directa.
Pero fáltalle algo, voto a Cristo!, e non sei que é.
Seguirei revisándoo, obsesiva.
A ver ser acabo sabendo que parte é a que o completa. Para deixalo xa descansar tra-lo parto.
Para poder preñar outra vez.
A estrutura é equilibrada como quería, tén un fío, un leit motiv evidente, o tamaño axeitado para un poemario, unha linguaxe sinxela e directa.
Pero fáltalle algo, voto a Cristo!, e non sei que é.
Seguirei revisándoo, obsesiva.
A ver ser acabo sabendo que parte é a que o completa. Para deixalo xa descansar tra-lo parto.
Para poder preñar outra vez.
[Caracol, J. García]
Comentários
Eu é que paso do simbolismo, do escurantismo abstracto, paréceme unha forma de aparentar, de "parecer que", de circunloquio, de pedantería, de diletantismo¡¡¡; prefiro a claridade e a poesía directa, clara, precisa e contundente¡¡¡
Estiveron de moda Sartre e Camus, e ninguén os entendeu, coido; senón que a xente deixouse levar por unha idea superficial do tema. Este exemplo a partires do existencialismo, reflectíuse/reflíctese na poesía (pode que na tua tamén, un poquiño?, dando lugar a poesía de palabrería insustancial, digna dun psicoanálise, quizais, pero inútil, insignificante e só valorada pola xente fácilmente impresionable, necia e desorientada¡¡¡
Por isto nunha entrada túa pasada, na que expoñías uns versos do teu poemario, eu dixen algunha estupidez como crítica a ese obscurantismo e subxectivismo van, que a fai incomprensible para os lectores (a poesía como autoaxuda, como equlibradoraemocional non é literatura...), e ti contestáchesme que te esperabas un comenatario algo máis elevado, digno..(por así dicilo).
Pois iso¡¡
So fago crítica constructiva, non persoal¡¡¡
Un saúdo¡¡
(E aínda tes collóns a preguntarlle o outro día a un paisano se tiña entendido uns versos teus que él previamente alavara... Coido que quedara prendido da berborrea, mais non da esencia do poema¡¡¡)
Odio a miña sinceridade¡¡¡
Perdón¡¡¡
Mais seguramente andarei errado, así que non me preocupo¡¡¡
Mekemeke, non deixas que se abra o teu corazón, bloqueas o que sintes... Si son existencialista nos meus plantexamentos, pero sen querer, non busquei facerme preguntas, nin plantexalas nos meus poemas, nin sequera resolvelas: é a curiosidade do historiador e do antropólogo.
Non odies a túa sinceridade, é un don que nos trae problemas pero que nos alivia nunha sociedade hipócrita como na que vivirmos hoxendía.
A miña poesía... eu non a considero demasiado retorcida, dí o que dí, non hai oscurantismo nin compendios gramaticais nela. Só hai o cotián, hai vida. Calquera vida. Non só a miña.
Cando leas algún poema máis no meu blogue, non o analices. Léo. Non o entendas, procura sentilo.
O de que lle preguntara a un dos que comenta no blogue se comprendera o poema do que tanto gostaba era por unha razón clara: fala de maternidade, da necesidade biolóxica da maternidade na muller, da sensación de vacío que ás veces sentimos ao chegar a certa idade.
Cantos adolescentes varóns poden comprender iso realmente? :D
Son mala persoa.
Non busques dentro dos poemas. Busca a sensación que provoca a súa lectura en tí (é un consello): eu non son deses poetas de circunloquios e compendios gramaticais amplos e excelsos, que dominan varios idiomas, que fan un amplo repertorio da súa vanidade.
Eu escribo para todos e todas, para crear unha conexión co mundo que me rodea. Para expresar o meu mundo interior, para que poidades meter os dedos polas chagas abertas no meu peito, como Tomás a Xesus Cristo.
Son un libro aberto.
Tómame nas máns e le.
Un saúdo
Saúdos dun paisano
Tedes una beleza especial, que algúns homens empeñánse en que seia so déles...
Bicos
Pode ser André que teñamos unha beleza especial, pero non creo que a beleza faga que nos maten. Hai unha forza máis detrás da beleza.
Non sabería dicir o que.
Chousa, tú tamén sabes disertar, poderías escribir monólogos para grandes artistas da locución, como Pablo Motos ou Buenafuente. Anímate!!
Un saúdo a todos, un beijo a Chousa.