Terapia

Aínda que non nos pareza o mellor método, resulta eficaz.

A terapia en tódalas súas variantes, case tantas como persoas, é a única fonte de equilibrio con nós mesmas e mesmos. Aínda con todas as nosas dualidades, ou as diferentes personalidades que nos poboan ás veces. :)

Somos complicados (porque nos gusta).

Como senon chamar a atención das e dos que nos rodean? A máis conflictos, maior representación teatralizada de un mesmo = maior compaixón, maior disgusto e preocupación dos demais = FAMA (efémera e vacía de contido pero fama, vaia). Os méritos autocalíbranse polos propios esforzos por salientar na maré cotiá, malia que sexa dunha forma vana e/ou estúpida.

Pero, tamén, que doado é acompañar a calquera na súa loucura transitoria.
Moito máis que felicitalo polo éxito na vida, por ter un fillo, por publicar un libro, por prantar unha árbore.

Esas son idioteces.
O sufrimento é interesante para quen non o sufre. E resulta tan rendable...

Todos deberiamos facer terapia algunha vez na vida. Decatariámonos do horribles que somos por dentro.