Avançar para o conteúdo principal

Pedro Guerra - De menos

El puente no alcanza,
el río es estrecho.
La lluvia es la trampa,
la lluvia es el cepo.
Camino deprisa,
ni busco, ni encuentro,
ni paso, ni quiero,
ni tengo, ni doy.

La calle cambió
su trayecto y no vuelve,
las normas distintas
son días sin verte.
Perdí las señales,
los horarios, los trenes.
Nostalgia es el verbo
que piensa en tu olor.

Y te echo de menos,
de menos, de menos,
espacio vacío
de mi corazón.

Noviembre se marcha
y nos deja hojas secas,
el mar son tejados,
alambres, antenas.
Me animo a olvidarte
en los días que llegan,
aunque hoy ha llovido
hay camisas al sol.

Y te echo de menos,
de menos, de menos,
espacio vacío
de mi corazón.

Comentários

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!