Avançar para o conteúdo principal
É certo.

Chegou a crise e o cambio. Chegou o momento de escoller o camiño que sempre me acompañou pero que non consideraba o imprescindible ou o único.

Chegou a decisión.
A enerxía.

A mutación contínua.
O movemento.
Que todos estes encoros agochados flúan cara a nova lagoa.

Comentários

tete disse…
Fascíname que compartamos un momento semellante. Por primeira vez na vida, quero cambiar os meus días e darlles sentido. O sentido que sempre tiveron que ter e que a cobardía, a apatía, o deixar pasa-la vida me roubaron.
Eu tamén quero fluir cara o que realmente sen. Quitar a careta de funcionaria e ser persoa. E nunca máis sentirme soa.
Moitos bicos, emprendedora.
Aquí estou para te dar ánimos :)
Unknown disse…
Hai veces nos que un se atopa con pequenas beizóns en forma de persoa e para min coñecerte (aínda así a través deste medio) é un deses momentos. Graciñas polas palabras e por unirte á miña busca.

Eu tamén te acompaño na túa metamorfose.

Unha aperta chea de soles!