Pecho os ollos e ulo o aroma a café e a sopa quente. Sinto a humidade do río na cidade.Soño con Hackescher Markt.
Coas estacións que se van facendo tan familiares, nas que subir e baixar e volver a subir.
Cos asasinos silenciosos (todo tén un porqué nesta historia).
Coas dimensións diáfanas das prazas e das avenidas, do ceo sobre Berlín.
Coa súa luz gris, pese a estarmos en Agosto.
Co silenzo inmenso das rúas e dos locais.
Coa verde quietude nostálxica dos patios.
Esa é a vida que quero. A vida comigo. A miña vida.
Comentários