Letra Bastarda

Os días pasan. Teño un plan case perfecto para estructurar de novo os meus cimentos. Pero todo parece querer levarme a contraria e ir amodiño amodiño. Voume conformar por uns días coas noitiñas de verán que se van prefigurando na solaina. No doce recordo das que me construiron hai cousa dun ano, case. Cando comprendín. Hai que comezar polo comezo: recoller os armarios e os mobles. Arrincar a pel vella das paredes e ofrecerlle a redención dunha perspectiva vital nova. Unha dinámica potente, consciente, resistente. Din que á terceira vai a vencida. E eu xa estou que fervo.

Viceversa , de Mario Benedetti Tengo miedo de verte necesidad de verte esperanza de verte desazones de verte. Tengo ganas de hallarte preocupación de hallarte certidumbre de hallarte pobres dudas de hallarte. Tengo urgencia de oírte alegría de oírte buena suerte de oírte y temores de oírte. o sea, resumiendo estoy jodido y radiante quizá más lo primero que lo segundo y también viceversa.

Que se xa non escribo tanto, non importa, coido. Non espero a que te pases e o leas, porque hai outros camiños para dicirche o que pasa pola miña cabeza.  Que prefiro escribirche libros completos de versos a encher esta caixa de texto frío e impersonal, e lerchos sen que esteas diante unha e outra vez, con flores de xasmín arrecendendo á tardiña entre o meu pelo recollido. Son unha triste radiante Ofelia, non sei se namorada ou antolladiza. Abre o meu peito mentres aínda palpuxa e colle o que queiras: está todo arrombado para tí. Sona.- Venus in furs , de The Velvet Underground

Así, en nahuatl. Catrocentas entradas neste blogue.  Que cousas. E eu, tan pouco faladora... Parece mentira. Feliz día da Nai (como cada día, vaia). E parabéns ás Lucía. :)

LEAVE ME ALONE...

E logo, os ollos cheos de néboa. Metamorfose. E despois de todo, sempre quedas tú. Sabes?

Crín que todo florecía. Pero o frío comeuse as miñas entrañas.