Letra Bastarda

Pai ensinoume a non ter débedas a pedir sempre por favor e non vivir de prestado. A non mentir nin soportar a inxustiza ou a mentira a enxertar as árbores de froita coa súa navalla vella a recoller o mel das colmeas e a purgalas cando enferman a recuperar o enxamio que foxe. A non ter medo á escuridade nin ás trampas dos sentidos. A ler en alto na misa e a interpretar a nosa boa posición nos mapas. A lembrar cada noite que mañá é outro día para comezar de novo e que as constelacións non están fixas no ceo -Orión e todas as outras-. A ser independente, a tomar decisións asumindo as consecuencias a rectificar con humildade, se é necesario. A amar á familia e ao próximo como a min mesma. A apreciar o constante esforzo. A non deixarme levar polo olor a morte dos lirios nin dar carta branca á melancolía do mar en outono e do sargazo. A que non nos colla a treboada en campo aberto. A gardar sempre unha luz de pila nos caixóns ...

Abrir a pel e ulila como se ule a pel das mandarinas nas mans. (...) Hai un espazo en branco, un leve impassé no caderno e os ollos e a chuvia caen severos sobre nós con furia e con pena como ao ulir a pel das mandarinas na ansiedade do traxecto inverso E só hai que abrirlle así a pel, ves?, con mans compasivas- abrirlle a pel por completo- abrirlle a pel, sacrificándoa, dun golpe- abrirlle a pel- abrirlla- abrila. Citrus , A. Kantrowitz (2010)

Quizais sexa hora de facer balance. De batirme en retirada (máis e máis ao fondo). Xa só me quedan os libros, uns poucos cadernos sen usar e bolígrafos que vou gardando, de propaganda. Algún lápis co extremo roído. Anacos soltos de gomas de borrar de diferentes cores.  E este portátil. A miña vida nunha manchea de pendrives e cds. Estou rota. Benvidxs todxs ao grandísimo espectáculo da miña depresión. Hoxe soa.- Extreme Ways , de Moby