Letra Bastarda

Campo de Xirasoles (Van Gogh) E é así que un día égueste cunha estraña sensación de vertixe e desconcerto. Todo iso, sen unha razón certa, nada que poidas acreditar en tí para ese desvarío que te asalta, como unha coitelada á volta dunha calexa escura na vólta á casa de madrugada. E é así que, case sen darte conta, un pensamento te afoga e comezas a entender: é unha parte do teu corazón a que falta. E, de socate, tés a certeza de que nunca máis a recuperarás. Descansa, amiga, compañeira. Dende esta beira, asustados e tristes, chamamos por tí. Hoxe sona.- Variacións Goldberg , de J. S. Bach

Nunca pensaría que os niveis de solidariedade na sociedade actual eran tan míseros como os que, desgrazadamente, me estou atopando nestes días. Certo é que, en momentos de recesión económica, os individuos das sociedades capitalistas e altamente consumistas vólvense agresivamente conservadores. Tamén é certo que, entre estes desnaturalizados individualistas, sobreviven aquelas e aqueles nas e nos que o xérmolo da colectividade agroma máis concienciada e comprometida que en tempos de bonanza. As escusas para evitar o compromiso solidario son moitas e moi variadas, pero radican todas no mesmo descoñecemento do movemento cooperativo das ONGDs, e nun profundo egoísmo irracional e até de tintes racistas que rozan o fascista. O mundo desenvolvido obvia as necesidades de quen realmente precisa dos fondos de cooperación xa non para o seu desenvolvemento senon para a propia supervivencia, pechando os ollos ante unha realidade que nos ultrapasa por demasiado pesada para a nosa acomodada vida de...