Avançar para o conteúdo principal

Botando fume

O lápis no cadeno.

O cigarro de picadura acabado de liar.

O novo borrador. Os proxectos todos. A constancia que me falta por desenvolver ao completo.

Coido as miñas mans, ferramenta necesaria para o traballo no teclado e no papel, vella garda pretoriana.

Aceite de romeu.

Quéreme.

Etiquetas:

Comentários

Chousa da Alcandra disse…
Todos son aderezos interesantes; máis penso que case que podías prescindir de todos eles con tal de que che quedase esa frescura de mente precisa para alumar (ou parir) o texto que queres transmitir.

Beijos outra vez (sen fume)
18 setembro, 2009
vintxuca disse…
Sorte na viaxe...xa tes velas, remos e timón...agora ....a navegar.
19 setembro, 2009
Xan disse…
A idea=obxetivo.
A costancia=folla de ruta
A ferramenta:intelixencia+ as mans.
A fortaleza: quérente+quéreste+crees en ti.
Exito Seguro
Tempo...Xa
Sorte.
26 setembro, 2009
Mara disse…
Que ledicia lervos!
Benvido, Xan.

Moitas lecturas máis,todos xuntos, neste outono.

Apertas e beijos dende a beira mesma do mar.
26 setembro, 2009
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.
2 comentários
Ler mais

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais