Avançar para o conteúdo principal

Cando

E non deixa de chover.
Quero ver o sol. Quero senti-la tépeda caricia das raiolas na faciana.

Quero que o meu teclado volva a ter a letra "o" no seu sitio!

Reivindico o "cando"!

Reivindico reivindicar!!
Etiquetas:

Comentários

Anónimo disse…
Oh Mariola! A letra "O" vai na faciana do sol, así que asome... voltará esa letra ao teu teclado. Mais non esquezas que o sol está en ti ;-) Entrementres na Galiza chove, e chove en Compostela... coma dixo Lorca. Beijos de sol

(escoitando "Saldremos a la lluvia" de Manolo García)
30 janeiro, 2009
Chousa da Alcandra disse…
Chove?? Non digas tal!!!
30 janeiro, 2009
Unknown disse…
Aaaaaaaayyyyyyy!
Ja me maten, payo, miraloquetidigo!
:D :D
30 janeiro, 2009
vintxuca disse…
Pois paciencia porque veñen un par de semanas chuviosas... imos ter que marchar todos pra o Caribe!!!Xa está ben oh.
02 fevereiro, 2009
rui disse…
Pois o sol está aí ao lado, só hai que pórse por riba das nubes, non é tan lonxe!
02 fevereiro, 2009
Raposo disse…
Apoio a túa reinvindicación. Xa está ben de choiva e vento, de neve e saraiba. Eu tamén quero un pouco de sol. Xa!!!
03 fevereiro, 2009
LM disse…
habemos parecer todos lagartos em quanto cheguem as primeiras raiolas... sumo-me ao reivindico reivindicar!
beijos
04 fevereiro, 2009
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.
5 comentários
Ler mais