Avançar para o conteúdo principal

Fin de semana de letras

Á fin, poesía.
O fin de semana pasado.

O próximo fin de semana.

Pero mentres,...
Todos estes cinco días polo medio de silenzo e aulas.

Esta vida cotiá carente de adrenalina.
Alomenos quedan as madalenas co leite pola mañá para facer menos amargo o grolo.
Etiquetas:

Comentários

Unknown disse…
Ti o que queres é que te manteña, eh? :D

Espero que todo vaia ben ( e que limpen o campus...).

Beijos!
25 novembro, 2008
fgul disse…
Eu, persoalmente recoméndoche os biscoitos de "Sancho Panza" para molhar no leite, aínda que, ben é certo, estes son mellores para días de desesperanza e sono.
26 novembro, 2008
Mer disse…
Un chocolate con churros de cando en vez non lle amarga un doce a ninguén, ás veces, mesmo che axuda a levar mellor os días, sexan de letras, de verbas ou de frases enteiras.

Saúdos.
26 novembro, 2008
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.
5 comentários
Ler mais