Avançar para o conteúdo principal

Diferenciando

Un nunca sabe que oficio novo pode aprender falando cun profesional, sexa cal sexa o seu ámbito de traballo.
Eu hoxe aprendín que as pulgas tamén teñen que ser sexadas; que hai PULGAS e PULGOS.

O método do sexador, ademáis, require (digamos) certo talento musical, porque o PULGO responde só cando se lle asubía.

Transcribo aquí a conversa da miña investigación de campo entre o individuo "A" ( o experto sexador de pulgas) e eu (que me denominarei "B"...):

A.- Moito me doe esta perna... Non sei que tén...
B.- Será unha pulga?
A.- Como?!
B.- Que se terás unha pulga que che está picando... (a perspicacia é fundamental para o antropólogo e o investigador...).
A.-En todo caso, será un PULGO (aquí introdúcese o novo factor de estudo...)
B.-(con auténtica sorpresa) UN PULGO??!! Pero tamén hai machos?
A.- Home, e logo?
B.- E iso, como se lle mira?
A.- Asubiando.
B.-(risas dos demáis individuos que presencian a escea...)¿?¿?¿?¿?¿?
A.-...Se é pulgo, atende.

Comentários

Mer disse…
pero si é Séchu e o seu circo de pulgas Made in Galiza!!!

http://circodepulgas.blogaliza.org/

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.