Avançar para o conteúdo principal

A inauguración

Velaí unha imaxe da nosa cerimonia inaugural.

Aí vola deixo.

(Eu son a pequeniña no fondo á esquerda da foto, que está lendo).



(... e si, o do primeiro plano -de 3/4- é Manquiña...)

Etiquetas:

Comentários

Angel Utrera disse…
Alegrome moitisimo de que todo fora ben....tamen é mala pata que o foise o Sabado, o non calquera outro dia da Sema, no que estou por Santiago.....
Espero que tengas un hueco para vernos e me leves o libro...
Un bico
07 julho, 2008
Unknown disse…
Sip. Estou a vóltas cun par de cousiñas para rematar nesta semana, a ver se fago un oquiño e me achego ata o banco a levarche o/os exemplares (o certo é que teño que vender alomenos uns 50-60 libros para poder pagar os custes da expo... :S )

Un saúdo!!
07 julho, 2008
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.
2 comentários
Ler mais

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais