Avançar para o conteúdo principal

Espere... trabajando...

Quen ía dicir que completaría a miña formación cun curso de camareira de piso. Pois si. E aquí sigo. Viva!

O que non teño é a cabeza para moita poesía, só cando me deito e fico durmida.

Pero prefiro este corpo canso.
Este corpo núo extenuado deitado na cama, cuberto cos lenzos como se estivese morto, pero que alenta maino.

Amado corpo.

Comentários

Anónimo disse…
Sairá ben
É unha mágoa ser de tan perto de Santiago, xa que así non teño excusa para alugar unha habitación e observar a tua destreza laboral!

Beijos
Unknown disse…
Bah!O uniforme éche ben feo; ademáis, rematei hoxe os días de prácticas, agora quédame esperar a que me chamen para traballar...

Iso espero, a verdade gostei moito da experiencia.

Moi bo ambiente de traballo. E o edificio, fermosísimo!

Vémonos... axiña?

Beijos
d´Agolada disse…
Bueno, pois ogallá atopes curro canto antes. Bicos
Paz Zeltia disse…
dille ó Chousa que, normalmente, o cliente sae do cuarto mentras a camarera traballa... a lo menos nas semanas que eu fixen ese traballo era así... de propina deixaban botellas de wiski baleiras entre as sabas...