Avançar para o conteúdo principal

Catálogo da Exposición "Pés que fan andar"



Está á venda o CATÁLOGO DA EXPOSICIÓN "PÉS QUE FAN ANDAR", da que son co-autora, e que contén 18 fotografías cos seus correspondentes microrrelatos.




Para os e as que esteades interesadas/os, o seu prezo é 10€, que podedes ingresar no número de conta bancaria que vos facilitarei por correo electrónico. Os gastos de envío corren da miña man.

Hai dúas versións do libro, en castelán e en galego. Dende logo, é o agasallo perfecto se tendes algún compromiso nestas datas.

Igualmente, están tamén á venda as fotografías (acompañadas do seu relato) en diferentes tamaños (consultádeme para prezos e iso).



Podédelas ver aquí e escribir ao correo que figura na web info@animaxes.com








Comentários

Hai que ter ese catálogo. Xa che paso as coordenadas por mail.
(A foto da portada con eses dous cadelos pelexando lémbranme algunha película...)
Carallo!, o persoal anda ausente...
Angel Utrera disse…
Xa sabes que eu dixen si.....
Cando poidas, xa ves onde podes atoparme

Un bico

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva!