Hoxe merquei flores nunha tenda que hai perto de casa.
Dín que traen alegría ao fogar, que é relaxante compoñer os xerros, tecer coroas e fintas con elas, colocalas entre os cabelos e xogar a ser Ofelia.
Dín que traen alegría ao fogar, pero non son quen de sentila.
Eu só desexo tiralas no lixo. Para non ter que velas coloridas e afogarme en bágoas sen máis remedio, pequenas margaridas amarelas e semprevivas.
Comentários
Un saudiño, encántame ésta de Millais.
A Ofelia de Millais é tan estarrecedora como fermosa, imaxe da morte doce, terrible morte.
Encantada de que entres, non precisas chamar á pórta.
Beijosmil