Decidiron vender ó seu fillo máis vello para poder ter medios económicos para curar ao máis pequeno.
Que desesperación tan grande puido mover a estes pais, virxe santísima. Sacrificar a vida do san para salvar a do doente.
E aquí o máis que facemos é separar a basura para reciclar (terrible esforzo), ou escoller el vestido,... en rosa o en blanco?.
Cantos xuízos salomónicos como este de India ocorrirán cada día en todas partes.
Maldito Occidente cego, apoltronado e xordo.
[Sei que a foto non casa co texto, pero decidínme por esa para contrapoñela á noticia. A vida ás veces tamén tén unha pisca de alegría e de cor...]
Comentários
Non poderemos entender nin de lonxe a dor doutro tipo de sacrificios que moven e moveron o mundo.
Quizás tampoco tengamos que interpretar su mentalidad y su manera de actuar "a la manera occidental".
No quiero decir que no sea una tragedia, etc; sino que primero hay que hacer un ejercicio de interpretación de su mentalidad y de sus intenciones para comprenderla, y luego ya se harán juicios de valor...¡¡¡
La noticia peca de parcialidad y de falta de perspectiva...¡¡
Seguro que no tengo razón, pero es lo que pienso...(de hecho no sé ni si me hago comprender...)¡¡¡
Nunca te canses de buscar a cor...
Un bico colorista
Quédome do lado da dor dos pais e da pasividade abusiva de Occidente (si, OCCIDENTE, Mekemeke), que fai que a medicación básica non chegue a todos e todas (pese a ser un dereito fundamental recollido na Carta de Dereitos Humanos).
Nunca me cansarei de buscar a cor (Chousa querido), nin a dor allea, se podo coa miña pequena vontade e feble voz dar a matraca, malia que só sexa para ter cuberta a miña parceliña de dereito a encabuxarme, a facerme mal sangue...
Occidente apodrece con novas como esta.
Xa teremos oportunidade de falalo con calma tomando unha caña, ou?
Beijos