Why does my heart
Why does my heart
Feel so bad?
Why does my soul
Feel so bad?
These open doors...
Esas portas abertas que nunca se atopan cando tanto se precisan...
Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción. Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...
Comentários
Esas portas abertas,,..
A cambio regaloche as palabras de Yhon Lenon, para que sigas cos tesus soños:
Imagina que no hay cielo, es fácil si lo intentas.
Ningun infierno bajo nosotros, sobre nosotros solo cielo.
Imagina toda la gente vivienda la vida ne paz.
Imagina que no hay fronteras,
no es dificil de hacer,
nada por lo que matar o mirir
y tampoco religiòn.
Imagina a toda la gente viviendo la vida en paz.....
SEguirémos falando en Agolada.
You may say I'm a dreamer
but I'm not the only one.
I hope some day you'll join us
and the world will live as one.
Ogallá.
Vémonos na montaña, logo.
Dende as terras baixas non vexo tan ben o sol...