Non me sinto con ganas de nada, serán os cambios do tempo.
Só durmir, durmir moito.
Creo que podería estar o día enteiro durmindo sen sentir remordementos por facelo, sen sentir necesidade de nada.
Estou perdendo a miña vida entre os lenzos.
Quizais veña alguén a espertarme do meu sono, que alguén o algo nos meus soños que me empuxe cara á consciencia e volva a respirar.
Ou quizais sexa eu a que teña que tirarme da cama, da tiranía terrible da galbana.
Só durmir, durmir moito.
Creo que podería estar o día enteiro durmindo sen sentir remordementos por facelo, sen sentir necesidade de nada.
Estou perdendo a miña vida entre os lenzos.
Quizais veña alguén a espertarme do meu sono, que alguén o algo nos meus soños que me empuxe cara á consciencia e volva a respirar.
Ou quizais sexa eu a que teña que tirarme da cama, da tiranía terrible da galbana.
Comentários
Son o despertador, apágame e sigue durmindo
Beijos
A cuestión é mirar na dirección adecuada :)
Tamén pode ser que agora mesmo nos falte unha enerxía imprescindible...
Beijos