Avançar para o conteúdo principal
A quen lle apetece chorar comigo?

É que levo un bo anaco da tarde vendo, por casualidade, na canle TCM "A Lista de Schindler" e pásome todo o tempo que dura chorando (e vaia se é longo o filme...).

Eu poño a tele e o DVD, Perlman a BSO, e quen queira acompañarme que traia os panos da man.

Comentários

E que chego tarde e seguramente xa secaches as bágoas (así e todo; é tan mala a BSO?).
Outro día que chores, avísame antes que te vou buscar e imos tomar un jouxado de calquera cousa para enxagoar tristuras, vale?
Unknown disse…
Xa se me secaron os lagrimóns, si, pero

A BSO é MALA??????

Joer, como veñas a buscarme douche unha tunda por dicir iso que o que acaba chorando seguro que es ti.

Madredediosbendito!!! Dicir iso de Perlman...

Descastado.

:D

Saúdos
d´Agolada disse…
Non tiven o gusto de ver esa peli, de todas maneiras soame. Non irá sobre os campos de concentración da 2º Gerra Mundial? Sáudos
Unknown disse…
David, anímote a formarte máis alá dos libros de texto :)
Hai un mundo sorprendente esperando por tí.

Algo oíches de Schindler, si. Agora investiga.

Saúdos
d´Agolada disse…
Xa estiven investigando e parece que acertara da outra vez. Todos debreríamos ser como Schindler, mira que contratar a 1100 xudíos en tempos da 2º guerra mundial para evitar que os levasen ós campos de concentración. A próxima vez que a dean na tele heina ver. Saúdos.

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.