Avançar para o conteúdo principal

Democracia para tod@s

Por fin, España decide! (Que electoralista, estáseme subindo a política á cabeza...)
Decide nos peleles soplagaitas que manda a Eurovisión.
É o que pasa: daslle poder ao populacho e che montan a revolución. Descastados.

Este ano, lo juro como Escarlata O'Hara, non me perdo o evento por nada do mundo (salvo que alguén propoña un plan mellor...), porque o candidato é o máis estraño que vín na vida.

Perrea, perrea...

Comentários

Eu xa o dixen un día: A democracia está ben para o goberno; pero na miña casa...DICTADURA, carallo!!

(E vaime ben, que non houbo a quen se lle ocurrise "cantar" dese xeito e andar desa guisa).

Uf, menudo bochorno van pasar os españois!!!

---Agardo que che saia mellor plan para ese día---

Beijos musicais
Unknown disse…
Dios te oija.

Beijos a secas

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.