Yo, moviendome por un razonamiento puramente intuitivo, diría que J. P. Sartre está en la casilla D5(...)"D" de "degradación moral" y cinco(...)Que putos nervios, Jesús!(...) Mierda, mierda! Es Platón. Me cago en la Teoría de las Ideas...
Houbo un tempo, moi ao comezo de todo. Soía subir unha entrada a este blog a diario, ou case. Soía ter quen me lera. Soía ser un pouco máis salvaxe e divertida. Soía ser máis nova, como di Miley Cyrus na súa canción. Pero pasou o tempo, a vida comezou a tornarse máis adulta, máis agobiante e aburrida. Máis de declaración da renda, de taxas da auga e do lixo. Máis de afogo. Da fugacidade voraz do calendario.Da friaxe. De mirar ben as ofertas do súper e de menos xenebra. Eu convertínme, pouco a pouco, nunha persoa máis vella, máis agobiada, máis frustrada. Monótona. Aburrida. Todas as promesas foron mudando noutra cousa, pesada e gris, e en caixas e caixas de pequenas pílulas brancas. Se as colocase unha detrás doutra en ringleira, é pouco probable que deran a volta completa á Terra. Pero si poderían encher, alomenos, un cuarto da miña casa. Non un demasiado grande, non un dos máis pequenos. Do chan ao teito. Caerían -como o chorro esvaradío de grao ao retirar a portela dun silo, co...
Comentários
Beijos
Ortega antes non me gustaba, pero últimamente, faime bastante graza as súas historias.
Encantoume unha que fixo onte, pola nena de Rajoy.
Ía o ano 2030 e encontraba a famosa nena, a cal cumpría con todo o que decía Rajoy, pero tiña una dúbida existencial en que facer, xa que era lesbiana e se quería casar xD
Bicos
Levas razón, Raúl, a mín gústame bastante máis na radio, pero non me digas que con esas azafatas...
Chousa, parece mentira! Como sodes a xente práctica. En fin. :D (beijos).
O da nena de Rajoy é boísimo, André. A guinda do da prometida é a caña.
Grazas por pasarvos.
Un beijo multiplicado
Tén un toque gore, quizais.
Pero se me poñen a escoller, quédome con Les Luthiers, que grandes!
Beijos!