Avançar para o conteúdo principal

Vodas e outras formas de mendicidade

Eu xa non entendo nada.

A xente casa sen crer no matrimonio.
O importante é facer caixa.
Pero cun sentido do boato e da estética moi traballado, por favor, non é o mesmo pedir coa roupa remendada que cun traxe de Florentino ( moi ben feitos e moi lindos, por certo).

Creo que a partir de hoxe, mentres tome o meu litro de rooibos, vou ir esquecendo os meus valores, a Bolsa e a Economía trastabillan, de pouco vale ter un pouquecho de ética. Non renda.

Que erga a man quen aínda cre que os casamentos hoxendía non serven senon para montarse un "pisito".

Comentários

Vexo que che tocou esta fin de semana!!!.Ti apunta ás que vas para cando ti materialices a tua perda ética total. Xa sabes: ollo por ollo.(Neste senso debes tomar o desembolso como un préstamo. O prazo -longo, medio ou curto- fíxalo ti e os intereses determínaos o mercado).

Biquiños (bursátiles)
A Conxurada disse…
Eu ergo a man, e apunto que tamén teñen beneficios fiscais.
Unknown disse…
Non tiven voda o finde, pero este ano vou servida de idem, de comunións e de paxaradas varias.

Xa vedes como anda a cousa.

Teño a bile na punta da língua.

Grazas por contarme o dos beneficios fiscais, Conxurada. Así xa se me quitan ata as ganas de comer hoxe.

Apertas e bicos e un mozo de Mazaricos. :D

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.