Avançar para o conteúdo principal

Viceversa

Seica nestes días, Mario Benedetti está maliño de verdade no hospital, e é unha nova que me entristece moito, porque é un dos meus poetas preferidos, quizais O preferido.
Déixovos aquí un par dos seus poemas, da morea deles que máis me gustan.


Viceversa

Tengo miedo de verte
necesidad de verte
esperanza de verte
desazones de verte.

Tengo ganas de hallarte
preocupación de hallarte
certidumbre de hallarte
pobres dudas de hallarte.
Tengo urgencia de oírte
alegría de oírte
buena suerte de oírte
y temores de oírte.
O sea,
resumiendo
estoy jodido
y radiante
quizá más lo primero
que lo segundo
y también
viceversa.

************

Lovers go home!

Ahora que empecé el día
volviendo a tu mirada,
y me encontraste bien
y te encontré más linda.


Ahora que por fin
está bastante claro
dónde estás y dónde estoy.


Sé por primera vez
que tendré fuerzas
para construir contigo
una amistad tan piola,
que del vecino
territorio del amor,
ese desesperado,
empezarán a mirarnos
con envidia,
y acabarán organizando
excursiones
para venir a preguntarnos
cómo hicimos.

************

Corazón coraza

Porque te tengo y no
porque te pienso
porque la noche está de ojos abiertos
porque la noche pasa y digo amor
porque has venido a recoger tu imagen
y eres mejor que todas tus imágenes
porque eres linda desde el pie hasta el alma
porque eres buena desde el alma a mí
porque te escondes dulce en el orgullo
pequeña y dulce
corazón coraza


porque eres mía
porque no eres mía
porque te miro y muero
y peor que muero
si no te miro amor
si no te miro


porque tú siempre existes dondequiera
pero existes mejor donde te quiero
porque tu boca es sangre
y tienes frío
tengo que amarte amor
tengo que amarte
aunque esta herida duela como dos
aunque te busque y no te encuentre
y aunque
la noche pase y yo te tenga
y no.

Comentários

Din que a poesía é un veleno...seica ;-)

Como se non imos chegar á metafórica conclusión de que a boca é sangue, i esa realidade fai chegar á imperiosa necesidade de amar á sua propietaria-o?

Un bico sangrante

Acompáñote na tua tristura por M.B., ainda que me recoñezo pouco seguidor da sua obra
Unknown disse…
Creo que non estamos sós, sexamos ou non lectores máis ou menos enfebrecidos de Benedetti.

O lindo dos poemas de Benedetti é para mín que ao lelos, sinto un chisco de ciumes e un chisco de esperanza: nunca sabemos ata que punto podemos amar, nin ata que punto ser amad@s.

Beijos feridos.