És como unha mancha
sangrada
de uvas secas
no centro da miña fronte
-o meu terceiro ollo (polife)místico-.
que por máis que
a intente limpar
coa man mollada
nunca desaparece.
sangrada
de uvas secas
no centro da miña fronte
-o meu terceiro ollo (polife)místico-.
que por máis que
a intente limpar
coa man mollada
nunca desaparece.
[De "A filla da Mandrágora", poemario sen edición, M.N.Soutelo] [fot.Alejandro Pérez]
Comentários
e ti tamén es como unha mancha sa(n)grada.
bicos, rula!